20 Şubat 2017 Pazartesi

پندارهایی در باره علی پسر ابوطالب

عرفانگرا بودن علی من درآوردی و ساختگی هست. اصلا بعد معنوی نداشته. شخصیتش هیچ جاذبه ایی نداشته. اون موقع هیچ کس در رفع مشکلات به سراغ علی نرفته است. برای اینکه برای مسلمانان آن عصر علی شخصیتی نبوده که به نطر او احتیاجی داشته باشند. بعد از اون کودتای کشتن عثمان که زمام دولت به دست علی می افته همه فتنه ها در دوران خلافت او بروز می کند. آدم عجول و بی صبری بوده که کاری به اندیشیدن نداشته است. از طرفی دشمن زن بود و زن ستیز. به خاطر زن ستیزی او خوار...ج یک ایدئولوژی ضد علی بوجود آورد و مدعی شد که اولا خلافت مختص قریش نیست و ثانیا زنان نیز حق خلیفه شدن رو دارا هستند. پسرانش حسن و حسین هم زنباره بودند. معاویه هر از گاهی برای آنها کنیزهای زیبا زخ هدیه می کرد.
علی مظهر ایدئولوژی فرایزدی در دوره ساسانیان بوده است. چون علی بر علیه مدل حکومتی عمر بوده است از طرف پس مانده های ساسانیه مورد پذیزش قرار گرفته است. زیرا پس مانده های ساسانیه دل خوشی از عمر نداشتند.
داده های تاریخی تصویری از علی اظهار می کند که او مردی درشت رفتار، عجول و زشت برخوردار بوده است. بطوری که دست برادرش عقیل رو میسوزاند که درسی دینی به او داده باشد. برادرش عقیل هم او را ترک کرده به صف معاویه می پیوندد. علی اون کار زشت سوزاندن دست برادرش رو اگه در عصر حاضر می کرد او را دستگیر و به خاطر بیماری سادیزمش به تیمارستان و یا به زندان می انداختندش.

Hiç yorum yok: