İslam neden gülüş düşmanı?

Dinler ve dindarlar gülüş kahkahalarını sevmezler, sevemezler. Dine ve dindarlara göre gülüş kahkahaları iblise özgü. Çünkü gülüş kahkahaları insanı özgür kılarak, tüm korkularını yok eder. Gülüş sesleri içi öfke ve nefretten arınmış kişinin kendisini sunuş sesleri. Çünkü din için öfke kaçınılmaz bir duygu. Bu nefret duygusu olmadan din de olmaz. Senin gibi inanmayana karşı öfke, başka din mensuplarına karşı öfke, oruç tutmayana, namaz kılmayana ve en azından dinlerin uyduruğu olan şeytana karşı öfke. Cehennem peygamberin bilinçaltında saklı bulunan bitmez-tükenmez öfke ve nefretin göstergesi. İçine bu denli öfke gömülmüş olan kişinin tini nasıl gülüş seslerini özgürce yükseltebilir. Peygamber kendisi de hep hüzünlüymüş söylentilere göre ve gülüş nedir bilmezmiş, gamperestmiş. Bu gamseverlik sonra islam ve tasavvuf edebiyatına girmiş. Çünkü dine göre gülüş sesleri şeytan özgürlüğünü çağrıştırır. Dine ve dindarlara göre bu ölçüde özgürlük ve korkusuzluk, yalnızca şeytana özgüdür. Çünkü özgür ve mutlu olan insan korkularından arınır. Korkularından arınarak özgürlüğünü gülüş sesleriyle sergileyen kişi, özellikle kadın, dinin uydurduğu itaat ve korku esaretine teslim olmaz. Teslimiyet için korku ve keder lazım. Allah korkusu, allah hovfu, cenneti kaybetme korkusu, her an allahın insanı cezalandırmasından korkma gibi haller gülen mutlu insanın bedenini ve ruhunu terk eder. Kahkahalar özgür ruhun kendisini gösterme haykırışları. Bu özgürlükler dinci toplum ve kişiler tarafından sevilmez. Çünkü bu kahkahalar onların nasıl korkak köle olduklarını ifşa eder. Mutluluk ve kahkaha dinlerin karanlık sınırlarını aşar, karanlık dünyalarını aydınlatır. Kahkaha ve gülüş sesleri kazanılan içsel özgürlüğün beyannamesi ve haykırışlarıdır.