O zaman izin ver səni Sokratesə şikayət edəlim. Nə
dersən? Sokrates boşuna mı "bilgi ərdimdir" demiş? Söylər misiniz?
Bir addım sonra demək Tövrat və digər din kitablarının söylədiklərini mi yeyləyəcəksiniz
əcəba? Din kitablarında "beyin" deyə bir söz geçməz. Sanki bu orqan
bizim boğazdan yuxarıda olan kürəvi baş varlığımızın içində yoxmuş kimi.
Halbuki, insan beyinlə düşünər. Ona görə də diqqət etsəniz din kitablarında
beyin ürünü olan düşüncədən söhbət getməz. İman və kor inanca bağlanma işləmini
sağlayan ürəkdən söz edilər. Bütün səmavi dinlər beyin düşməni və hamısı qəlbə
xitab edər. Halbuki, qəlb düşüncənin yatağı deyil, duyum və duyquların
yatağıdır. Ancaq bu duyquları süzgəcdən geçirən nədir? Ağıl deyilmi əcəba?
Ağıldan başqa bir şeymi var? Ağıl harda olur? Beyində olmur mu ağıl? Ümumiyyətlə
ağıl və beyin arasında nə fərq var? Söylər misiniz? Ağıl insan beyninin hərəkətinin
adıdır. Hərəkətdə olmayan beyin gərəksizdir. Orta Çağ Qaranlığında da beyin
deyilən orqan hərəkət edə bilmir, hərəkət etməsinä əngəl olurdu kilsə.
Çağımızda islam və camilərin əngəl olduqları kimi. Renesansdan etibarən beyin hərəkətinin
adı olan ağlın yolu açıldı. Günümüz Batı ölkələrinin rihafı, demokrasisi, insan
haqları, gözəlliklərə sayqı, qadına insanca baxma, sekulyarizm, pluralizm,
çocuq haqları və digərləri hamısı beyin hərəkətinin cövhəri olan ağlın
yaratdıqlarıdıdır, ürəyin deyil. Ürək zamanların dərinliyini etkiləyən əsər istəyə
bilməz, yarada bilməz. Ürək görünür olandan ya xoşlanar, ya da yox. Ancaq
görünməz olanlarla ilgilənməz. Məsələn deyəlim ki, biz ortaq dədəmiz olan
"))))" Sokratı görə bilmirək, ya da tarixin dərinliklərində olan hər
hansı bir filosofu görə bilmirik. Ancaq onların düşüncələri bizim yolumuzu
aydınlada bilir. Demək ki, ağla dayanaraq bir ölçü bəlirləmə məhdud ömrümüzlə
sınırlı deyil, ömrümüzdən öncə və sonranı da ehtiva etməkdədir. İştə problem də
budur bayan! Problem budur ki, ulus olaraq bizim ağlımızın tarixi, kökü, təcrübəsi
yoxdur. Orta Şərq xalqlarının ağıl tarixləri və təcrübələri yoxdur. Ağıl təcrübələri
olmadığından ağıl süzgəcindən sorqulanan duyu təcrübələri dəə yoxdur. Bu üzdən
türkcədə var olan "laşma-ləşmə" şəkilçisini ağıl təcrübəsi olan
xalqların adına əkləlyirik: ruslaşma, avropalaşma, .... Bərk iyi (pəki) mən
bunları nədən yazıram? Sormaz mısınız ki, bunları nədən yazırsan deyə? Çünkü
bizim tariximizdə beyin hərəkəti deyə heç bir zaman bir mərhələ olmamışdır.
Saçmalıqlar yığını olan əski ədəbiyyatımızı bir-bir aradım bir yerdə bədənimizin
ən ülvi üzvü olan beyni öyən bir cümləylə qarşılaşmadım. Çünkü bizim tariximiz
ağıl tarixi deyil, iman və kor inanc tarixi. Çöllükdür, qumlu çölluklər. Bu səbəblər
üzündən sənin bu yazını Platonun Akademiyasına post etmək gərəkəcək ki, orada
özəlliklə Aristotelin sorqulamasına sunulsun. Əlbəttə Sokrates öncəsi
filosofların görmələrini istəmərəm doğrusu. Çünkü onlar aşırı rasionalist
olduqları üçün inciyə bilərlər. Yalnız qadınların da fəlsəfəylə uğraşmalarını səmimiyyətlə
istədikləri üçün sənə küsməmiş ola da bilərlər. Nə dersin əcəba? Antik Yunana
göndərilsinmi bu yazı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder