1-
Şah
İsmayıl ilk olaraq Firdovsinin “Şahnamə”sini yenidən yazadıraraq oraya türkləri
təhqir edən beytləri yerləşdirtdi. Bunu oğlu Təhmasib də davam etdirdi. Türkləri
aşağılayan və böyləcə Çaldıran intiqamını almağa çalışan bu Şahnamənin adı
tarixə “Təhmasib Şahnaməsi” olaraq keçdi. Günümüzdə istifadə edilən Şahnamə də
budur. Böyləcə türkləri aşağılamanın arxasında dövlət iradəsi durdu.
2-
Anadoluyu
tərk edib Azərbaycan və İrana axın edən qızılbaşlar yerli şiə olmayan türkləri
və digər xalqları qətl etdi. Heç bir ürətim təcrübəsi,
tarım təcrübəsi bilə olmayan qızılbaşlar yerləşmələri üçün ulaşılmaz dağların
arxasında daxmalarda və tövlələrdə yerləşməyə başladılar. Xüsusən Şah İsmayılın
Çaldıran yenilgəsi onun yenilməz Mehdi olma yalanı ifşa etdikdən sonra ümidsizliyə uğrayan qızılbaşlar nə edəcəklərini
bilmirdilər. Heç bir tarım, ticarət və ürətim təcrübəsi olmayan qızılbaşlar
yerli xalqların mallarını oğurlayaraq keçim qaynaqlarını sağlamağa başladılar. O
vaxtdan bəri oğurluq qızılbaşların əsas işləri oldu və hətta oğurluğu qəhərəmanlıq
adlandırdılar. Günümüzdə də hər ilə onlarca qızılbaş oğurluq üstündə edam
edilirlər. Lakin daha əvvəlki dönəmlərdə dağların arxasında qaçaq yaşayaraq
Koroğlu gibi oğurluq edən qızılbaşları teknik əksiklik dolayısıyla tapmaq asan
deyilıdi. Bu üzdən də yerli millətlərin baş bəlası olaraq oğurluq və haram həyat
biçimlərinə davam edirdilər.
3-
Qızılbaş
türklər daha sonra şahsevən adıyla tanınsalar da ancaq eyni soy idi. Bu üzdən də
həm yerli xalqlar, həm də şahsevənlərin içindən oxumuş olaraq yetişən
ziyalıların tək işi bu qızılbaş türk kültürü ilə mücadilə etmək olurdu. Oxumuş
türklər qızılbaş-şahsevən türk törəsinə mənsub olmaqdan utanaraq “biz türk
deyilik, biz farsıq” deyə bu aşağılıq kompleksindən qurtulmağa çalışırdılar.
Çünkü qızılbaş-şahsevən türk kültüründə tutunacaqları bir tək insani-əxlaqi dəyər
mövcud deyildi. Özləri də o oğurluq kültürünün içindən çıxan oxumuş şahsevən
türklər çox ayrıntılı və dərin şəkli ilə türkləri aşağılayır və türkçəni pisləyirdilər.
Bu sürəc günümüzdə də davam edir.
4-
Modern
şəkli ilə türkləri və türkçəni ilk aşağılayaraq farsları
və farsçanı öyən M. F. Axundov oldu. Axundov “mən türk deyiləm, mən əsil fars
irqindənəm” deyə açıqca yazılar yazdı.
5-
Axundovdan
sonra da Məhəmməd Hadi gibi güclü şairlər əski İran mədəniyyətini (!) öyməyə
başladılar. Lakin Rusiyanın idarəsində bulunan Qafqaz türkləri yavaş-yavaş gerçəyi
dərk etməyə başlamışdılar. Rusiya idarəçiliyi onlar üçün bir fürsət və şans
hazırlamışdı. Onları qızılbaş-şahsevən köklərindən güclü rus ordusu iradəsi
qopara bilmişdi. Həqiqəti dərk etmənin də yolu böyük qopuşlarlar başlar. Bu üzdən
də Qafqazda türkləri və türkcəni aşağılamaq yerinə, Səfəvi-qızılbaş mirasının
iyrəncliyini ifşa etməyə başladılar. Bu yolda “Molla Nəsrəddin” dərgisi rəngli
rəsimlərlə Səfəvi-qızılbaş mirasının çirkinliyini ifşa etməyə başladı. Molla Nəsrəddinçilərin
amacı bu idi: Hansı millət olursa olsun, onun əsarətində yaşamaq Səfəvi-qızılbaş
kültür ortamında yaşamaqdan daha şərəflidir. Çünkü səfəviyət iç köləlikdir və
ruhumuzu əsir almışdır. Lakin rus üstünlüyü
dış sömürgəçilikdir və dış sömürgəçilikdən qurtuluş çox asandır. Bu üzdən səfəviliyin çirkin mirasını ifşa edərək
islamlaşmayı “səfəviyyət İslam deyildir” deyə formulizə etdilər.
6-
Qafqazda
Səfəviyyət düşmən olaraq bəlirləndi və bu da Qafqaz türklərinin gözləri önündə
yeni aydın üfüq açdı. Lakin İranda istisnasız olaraq səfəvizədə oxumuş türklər
tümüylə türkləri və türkçəni aşağılama yolunda gücləndilər. “Türkcə ədəbsiz
dildir, türkçə yorqan-döşək və seks dilidir” deyə aşağılayıcı ifadələr ürttilər
səfəvizədə oxumuş türklər. Günümüzdə də eyni sürətlə səfəvizədə oxumuş türklərin
Türkcəyə və türklərə qarşı saldırıları davam etməkdədir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder