Din
kültürü toplumu ikiyüzlü yapar. Peygamberin zamanında da islam şeriati egemen
olduktan sonra munafıklık diye bir kavram ortaya çıktı. Munafık, yani ikiyüzlü.
Dinin özelliği toplumu ikiyüzlü yapmaktır. Peygamberden önce bu kavramın
toplumda önemi yoktu. Çünkü islamdan önce dini çoğulculuk ve özgürlük vardı ve
munafık olmaya gerek yoktu. Ama şeriatin zorlamalarına karşı islamın ilk Medine
gününden ikiyüzlülük ortaya çıktı. Munafıklar değerli insanlardı, görüşlerini durup durdukları yerde değişmek istemiyorlardı. Müslüman olmak
istemiyor, ancak canlarının korkusundan müslüman gibi görünüyorlardı. Yani
islamın doğuşu ikiyüzlülüğü (munafıklığı) beraberinde getirmiştir. Düşünün,
islami zorlamalar olmasaydı, munafık kavramına gereksinim olur muydu? Olmazdı.
Munafıklık ve ya ikiyüzlülük despotizmin ve diktatörlüğün egemen olduğu
ülkelerde olur. İslam peyganmberinin despot uygulaması ve "Allah katında
din islamdır" gibi saçma şeriat baskısı ikiyüzlülüğü (munafıklığı)
doğurmuştur. Aynen günümüzdeki islami toplumlardaki gibi o devirde de şeriat
baskılarına karşı ikiyüzlülük yaparak direnmişler. Dinci toplum asla biryüzlü
ve dürüst olamaz. Olamazlar, olurlarsa yaşamları tehlikeye girer. Munafıklık,
yani kişiyi ikiyüzlü yapma islamın getirisidir. İslami baskının ürünüdür. Baskı
olan yerde ikiyüzlülük kaçınılmazdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder