Din neden barış ve ahlak düşmanı?

Kişilik yok dinde, din kişiliği eziştirip yok etmiş. Dindar kişi "beni değil, dinimi tanı, bana değil dinime değer ver!" der. Birey yok, kişi yüzyıllar önce oluşumunda kendisinin katkısı olmayan bir "değer"i öne çıkarır. Kendisinin tesis ettiği hiçbir şey yok. Hiçbir emek sarfetmeyen kişi sıfr bir dine mensup olduğundan dolayı kendisini mutlak doğru ve diğerlerini mutlak haksız olarak görür. Bu da ahlaka, hukuka ve barışa zarar verir. Bu durumda barış ve ahlaktan söz edilemez. Laiklik kişinin benliğini dinden daha üstünbilir. Çünkü dinler de insan için olduğunu savlasalar da, ama insanlara hep karanlık, savaş ve perişanlık getirmişler. İnsan din için değildir. İnsanın yaşam değeri tüm dinlerden üstündür. Dinler uğruna "şehit!" olmak fırıldaklıktan, düşüncesizlikten, karanlığa gömülmüşlükten başka bir şey olmamıştır ve değildir. Dinsel toplumlarda ahlak çöküntüsü hep olmuş ve barış hiç olmamıştır, olmayacaktır.