Şah İsmayıl
gəbərdikdən sonra, sarayda iqtidar savaşı başladı. Şah Təhmasib yerini
möhkəmləndirənə qədər ölkədə siyasi boşluq ortaya çıxdı. Qızılbaşların
himayəsindən məhrum qalan təbərrayan nə edəcəyini bilmirdi. Təbərrayan Şah
İsmayılın əmri üzərinə sünni türkləri qətl etmək və ölkəni şiələşdirmək üçün
qurulan təşkilat idi. Şah İsmayılın gəbərməsi ilə ölkədə ortaya çıxan nisbi
boşluqdan yararlanan Qəzvin türkləri öz əski məzhəblərinə geri dönməyə
başladılar. Əskidən olduğu kimi, abdəst alarkən topuqlarına qədər ayaqlarını
yuyyub, əlləri göbəklərində namaz qılmağa başladılar. Bu zaman Qəzvində
təbərrayan təşkilatının başçısı Heyrani adında bir molla idi. O, Şah İsmayıl
tərəfindən Qəzvini şiələşdirməklə görəvlənmişdi. Qəzvin əhalisinin əski
məzhəblərinə geri dönməsini önləyə bilmirdi və Şah Təhmasibdən bunları qətl
etmək üçün əmir bəkləyirdi. Şah Təhmasibə şeirlə yazdığı məktubunda “bunların
hamısını bir yerdə qətl etmək mümkün olmasa da, heç olmazsa öncülərini və
rəhbərlərini öldürəlim” deyə yalvarırdı. O şeiri bu şəkildə yazmışdı:
پادشاها مدت نُه ماه شد
کین ناتوان
مانده در قزوین خراب و
خسته و مجروح و زار
یافتم وضع تسنن در وضیع و
در شریف
دیدم آثار تخرج در صِغار و
در کِبار
در مقابر پای شسته از فقیر
و از غنی
در مساجد دست یسته از یمین
و از یسار
در زمان چون تو شاهی دست
بستن در نماز
هست کاری دست یسته ای شهِ
عالی تبار
قاضی این مُلک نسل خالد بن
الولید
مفتی این شهر فرزند سَعیدِ
نابکار
کشته گردیده ز تیغ شاه
غازی هر دو را
هم برادر، هم پدر، هم یار
و هم خویش و تبار
قتل عامی گر نباشد قتل
خاصی می توان
خاصا از بهرِ رضای حضرتِ
پروردگار
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder