Dəyərlər və normlar
Günümüzdəki anlamına görə, yayqın olan “dəyər” sözünün
kökü çox əskilərə dayanmamaqdadır. XIX əsrin ortalarına qədər “dəyər” qavramı
günümüzdəki anlamda qullanılmamaqda, daha çox maddi, iqtisadi, kəmiyyət və ölçü
anlamında qullanılmaqda idi. Dəyər sözü daha çox miqdar və meyar bildirməkdə
idi. “Dəyər” qavramının mənəvi anlam qullanılması əvvəllərdə məcazi funksion
daşımaqda idi. Yəni maddi şeylərə verilən dəyər kimi mənəvi durumlara da məcazi
anlam yükləyirdi. Zamanla “dəyər” qavramına yüklənən anlamlar o qədər
dərinləşdi ki, çağımızda artıq daha çox mənəvi ölçünü ifadə etməkdədir. Hətta
“dəyər” sözünün, yalnızca fəlsəfi bir qavram olmadığı, iqtisadi bir içərik də
daşıdığı az qala unudulmaq üzrədir. Düşüncə və davranışın bəlirlənməsində,
sosial həyatın şəkillənməsində etkili olan amillərin ən önəmlilərindən biri
“dəyər” və ya dəyərlərdir. Fəlsəfi dəyərləndirmədə dörd ölçü nəzərə alınmaqdadır:
·
Bir
durum toplumun qatmanları, müxtəlif sinifləri, qrupları tərəfindən hansı ölçüdə rəğbət görməkdədir?
·
Bəlli
bir durumun tərəfdar cəzb etmə imkanı nə qədərdir?
·
Bu
durumun bəlli hədəflərə ulaşmaq üçün olanaqları nələrdən ibarətdir?
·
Bəlli
bir zaman dilimində sosial bir qrupun maddi-mənəvi mübadiləsinə və özünü
ifadəsinə yardımçı ola bilərmi?
Toplumun çoxu və hətta bəlli bir azınlıq tərəfindən
bəyənilən bir duruma sosial dəyər deyilməkdədir. Sosial dəyər ictimai meylləri
bəlli edər. İctimai meyllər fərddə ortaya çıxan maraqlar olaraq onun duyqu, düşüncə
və davranışlarını bəlli bir hədəf yolunda səfərbər edər. Aşırı duyqulara
dayanan təmayüllərə kompleks deylir. Düşünsəl boyutu zəif, ancaq köklü olan
təmayüllərə önyarqı (prejudice) deyilir. Hər iki durumda müxtəlif təmayüllərin
qarışımı ilə genəl toplumsal görüş şəkillənər. Həm duyqusal, həm də düşünsəl
boyutu olan genəl görüş çoğunluq tərəfindən qəbul edilən durumdur. Genəl görüş
təəssüb və önyarqıdan arınmış ola bilməz.
Burada dəyər və norm arasındakı fərqi də aydınlatmamız
lazım.
·
Dəyər
odur ki, fərd onun yaxşı, ya da pis olduğunu deyir.
·
Sosial
dəyər odur ki, bir qrupun və ya camiənin əksəriyəti onun yaxşı, ya da pis
olması haqda qərar verir.
Üstədəki cümlənin arasındakı fərq budur ki, fərd
başqaları üçün önəmsiz görünən dəyərlərin arxasınca gedə bilər. Onun önəmsədiyi
dəyər “sosial” olmaya bilər. Örnəyin
Sokrat toplumun qəbul etmədiyi dəyər peşində idi.
Norm nədir? Toplumun əksəriyətinin uyduğu qurallar,
davranışlar və ya xüsusiyətlərdir. Bu qurallara uymamanın genəldə qeyri-rəsmi
olaraq cəzları vardır. Bu, normlara uymamanın kötü anlam daşıdığını ifadə edər.
Yəni normlara uymaq yaxşı və uymamaq dəyərsizlik ifadə edər. Böyləcə normlar
dəyərlərin şəkillənməsinə olanaq sağlar. Ancaq dəyərləri şəkilləndirən başqa
etkənlər də vardır. “Ehtiyac” da dəyər icad edə bilər. Örnəyin cinsi ehtiyac
qarşı cinsi, aclıq yeməyi dəyərli edər. Eyni zamanda norm gücünün də dəyərin
yaranmasında etkildir. Örnəyin normların basqısı ilə altundan, inəkllər kimi
bəzi heyvanların ətini yeməkdən, rahib və rahibələr kimi, evlənməkdən imtina
edərlər. Ya da tərsinə, normanın basqısı üzərinə fitri ehtiyacının əleyhinə
olaraq bədəninə xal döydürər, başını yarar və bu kimi gerçək dəyəri olmayan
işlər görər. Bunlar dış normların basqısı ilə dəyər qazanır. Bəzən də yüksək
bir dəyər fasid (yozlaşmış) bir toplumda norma dönüşə bilmir. Bu, o deməkdir
ki, o dəyər çoğunluq tərəfindən özümsənməmiş, yəni normaya dönüşməmişdir. Yəni
toplumun çoxu bir dəyəri qəbul etdiyində, o dəyər normaya dönüşər. Ancaq
oksijen kimi, hər dəyərli şey də toplumsal dəyərə dönüşməz. Necə ki, bir
toplumda çoğunluq siqaret çəksə də, siqaret çəkmək bir dəyərə dönüşməz, çünkü
mahiyyət olaraq yaxşı deyyildir, mahiyətinin yaxşı olmadığı bilinməkdədir. Bəzi
kötü dəyərləri ölkənin liderləri normalara dönüşdürə bilərlər ki, fərdlər öz iç
istəklərinə görə, ona uymasalar cəzalanarlar. Ancaq normaya dönüşən hər şey
istər mahiyətçə dəyərli, ya da dəyərsiz olsun, toplumun əksəriyəti tərəfindən
dəyərli görünməyə başlar. Bu, toplum üçün yararlı olan fədakarlıq durumundan
tutmuş, toplum üçün zərərli olan xal döydürmə, içki və uyuşdurucu qullanma kimi
durumları da içərər.
“Dəyər” bir şeyi sevilgən duruma gətirən xasiyətdir. Bu
üzdən də dəyərə bağlılığın kəmiyyəti önmli deyildir, bir nəfər də, sosial bir
qrup da ola bilər. “Dəyər”
qavramının hər bilim dalında fərqli anlamı var, ancaq sosial bilimlərdə dirək
olaraq toplumun idealları və arzuları ilə bağlı olan bir qavramdır. Dəyər,
olmaq metodudur. Aksionlar bir dəyər üzərinə gerçəkləşər. Dəyərlər eyləmlər
üçün ilham qaynağı olar, duyqusal və nisbi özəlliklər daşıyar. Dəyərlərdə
silsilə məratib mövcuddur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder