Eşeğin gülüşü...

Bir gün ormanlar kralı aslan tüm orman sakinleri hayvanları toplayarak onlara şöyle bir söylevde bulunuyur:

“Ey benim kölelerim, kullarım, sevimli hayvanlar!

Bu gün çok hüzünlüyüm. Canım gülmek ve gönlümü sarıp sarıştıran bu hüzünden kurtulmak istiyor. Bu yüzden güzel güldürüler duymak istiyorum. Ama söyleyeceğiniz güldürülere benim gülmem yeterli değildir. Eşek de gülmelidir. Kim eşeği güldürse ödüllenecek, güldüremeyeni parçalayıp yiyecem” diyor ve ilk sözü tavşana veriyor. Tavşan dans ederek sahneye geliyor. Çünkü söyleyeceği güldürünün çok komik olduğunu ve eşeğin de buna güleceğine emindir. Tavşan güldürüsünü söylemeden önce kendisi bolca gülüyor. Hatta gülmekten dudakcıklarını bir yere toparlayıp güldürüsünü söylemekte zorlanıyor. Sonunda güldürüsünü söyleyip bitiriyor. Başta aslan olmak üzere tüm hayvanlar yüksek sesle bolca gülüyorlar. Aslanınsa gülüş sesleri ormanı doldurmuş. Birden tüm hayvanlar dönüp eşeğe bakıyor. Eşek gülmüyor. Eşek kulaklarını öne dikeltmiş, gözleri akarcasına hayale dalmış durup bakıyor. Eşeğin bu halini gören aslan sinirleniyor. Kükreyerek bir çırpıda tavşanı parçalayıp atıştırıyor. Sonra sencabı sahneye çağrıyor. Sencap da çok mutlu ve dans ederk “zaten tavşanın dediği çok da gülünesi değildi, benim söyleyeceğim güldürüye eşek de mutlaka güler” diye sevinçle sahnede güldürüsünü söyler. Yine de başta aslan olmakla tüm hayvanlar uğunup geçerler gülmekten. Ama ne fayda? Önemli olan eşeğin gülmesidir. Aslan eşeğin gülmediğini ve kulaklarını dikleyerek aynı noktaya dikkatle baktığını görür. Aslan sencabı da atıştırır. Arkasınca porsuk, kirpi ve sair hayvanlar ne kadar gülmeli güldürüler söyleseler de eşek gülmez ve güldürü söyleyen hayvanlar aslana yem olurlar. Sonunda sıra tilkiye gelir. Tilki korkak adımlarıyla sahneye doğru yürür. Çünkü tilkinin bildiği güldürü hiç de eşeği güldürec türden değildi. Tilki “eşek onların güldürülerine gülmediyse benimkine hiç gülmez, benimkinde gülünecek bir şey yok ki” diye kara kara fikirleri ile sahneye çıktı. Ağzını açıp güldürüsünü söylemek isterken eşek sertçe gülmeye başladı. Artık tilki güldürüsünü söyleyemiyordu. Eşek kendisini gülmekten alı koyarak neden güldüğünü de söyleyemiyordu. Aslan “niye gülüyorsun?” diye eşeğin üzerine bağırsa da, eşek “gülmekten ağzımı toparlayıp söyleyemiyorum ki” dedi. Aslan ona gülmesini bitirmesi için bir saat zaman verdi. Bir saati dolurup gülmekten yorulan eşek “tavşanın söylediği güldürü çok gülmeliydi” dedi. Tüm hayvanlar birbirlerine baka kaldılar.