Türkçedeki Arapça sözler üzerine

 Türkçedeki Arapça sözler üzerine...

Türk dilinde Arapçadan alınmış söz nerdeyse yok düzeyindedir. Arapça sözler Farsça üzerinden alınmıştır. İslam da Araplardan değil, Farslardan alınmıştır. Bu yüzden "müslüman, namaz, oruç, put, ..." gibi sözler de Farsça. Farsça üzerinden alınan Türkçedeki sözlerin önemli kısmı Arapçadaki anlamlarını değil, Farsçadaki anlamlarını çağrıştırmalarının da nedeni budur. Farslar Arapça sözleri alıp dillerine uygunlaştırmış, kimi sözlere farklı anlamlar yüklemişlerdir. Türkler de o sözleri Farsçadaki anlamına göre almışlardır. Örneğin "Seyyare, muzahraf, inkılap, ..." kelimeleri Arapça, ama arapçadaki anlamlarını yitirerek Farsçada yeni anlam kazanmışlar. Bu yeni anlamlarıyla da Türkçenin içine girmişler. Bunun olumlu yanı islamiyeti direk Araplardan almayışımız olmuştur. Direk Araptan alınan islam Türkleri daha da ehlileşemeyecek bir topluluk haline getirirdi. İslam Fars şehir kültürü içinde kısmen ehlileşmiş, Arabıstanın kumlu çöller anılarını az da olsa, unutarak Farslar tarafından çok cuzi olarak ehlileştirildikten sonra Türklerle tanışmıştır. Abbasiler döneminde iranize edilen islamla tanışlık olmuştur. Ama Türk akınları için islam yine de yağma, talan, ocakları söndürme, kadın ticareti ve müslüman olmayanları yurtlarından etme, "Kafiler" diye onların mallarına, mülklerine, tapınaklarına, tarlalarına, ülkelerine çökme ideolojisi olmuştur. Osmanlının baskısı ve soykırımları sonucunda İrana firar eden alevi- kızılbaş akınları İranı yerle bir ettiler. Farslar tarafından yumşaltılan, ehlileştirilen islam bu kez İranda daha da vahşet ve ölüm ideolojisine dönüştürüldü. Bu ölüm ideolojisi İranda Safevi, Anadoluda Osmanlı kimlikleriyle varlıklarını sürdürdüler. Uygarlaşmanın, bilimin, felsefenin, sevginin, dostluğun, kalemin önünde engel oldular.